The Fujiya Hotel

Piątek, dworzec Tokio

Jeden pociąg, jeden autobus, dziewięćdziesiąt minut

Z dworca Tokio do Fujiya Hotel jest ok. dziewięćdziesięciu minut: jeden pociąg, jeden autobus, dwie minuty pieszo. Hotel przyjmuje gości w Miyanoshita, wiosce gorących źródeł na wzgórzach Hakone, od 1878 roku i jest celem na piątkowy wieczór.

Wsiądź na dworcu Tokio do Kodamy, shinkansena, który w ok. 35 minut dowiezie cię do Odawary. Przejdź pięć minut do dworca autobusowego przy wyjściu wschodnim, stanowisko 3 albo 4, i jedź ok. pół godziny pod górę do przystanku Hotel-mae, czyli „przed hotelem”. Do drzwi są dwie minuty.

Wyjedź z dworca Tokio do siedemnastej, a zdążysz na ostatnie zamówienia w jadalni o 19:30. Z Shinjuku jedzie się Romancecarem do Hakone-Yumoto, potem koleją Hakone Tozan do stacji Miyanoshita, razem ok. 140 minut. Samochodem ok. 90 minut bez korków. W piątek korki są.

Sennosuke Yamaguchi otworzył tu hotel w 1878 roku, według samego hotelu pierwszy w Japonii hotel wypoczynkowy w pełnym znaczeniu tego słowa. W latach 2018–2020 stare budynki odnowiono i wzmocniono na wypadek trzęsień ziemi, a pięć z nich jest wpisanych do rejestru dóbr kultury.

Piątek, po przyjeździe

Poproś o kwiat, nie o numer

Zameldowanie od 15:00. The Main, z 1891 roku, to twarz hotelu: żaluzjowe okiennice pod rzeźbionym szczytem. Potem przejdź do Flower Palace, skrzydła z 1936 roku z piętrzącymi się zielonymi szczytami i czerwonymi balkonami. Jego pokoje nie mają numerów. Każdy nosi nazwę kwiatu, a ten kwiat jest na drzwiach, na dywanie i na kluczu.

Poproś o Heritage Room, jeden z dwóch pokoi, które odtwarzają rok budowy: Rose, w narożniku na 1F, czyli na parterze, albo Cherry Blossom, na 2F, piętro wyżej. Każdy ma od 69 do 74 m², a sufity sięgają prawie 3,6 m. Chrysanthemum, kolejny pokój narożny, patrzy na jadalnię i na The Main. W 1937 roku w tym skrzydle spała Helen Keller.

Albo weź pokój, w którym w 1932 roku zatrzymał się Charlie Chaplin, w The Main. Hotel oddaje go jednej rezerwacji dziennie, z popołudniową herbatą poświęconą Chaplinowi, podaną w pokoju, i z zameldowaniem od 14:00: 49 m², cały w bieli, pod sufitem wysokim na 3,6 m. W piątek 13 listopada 2026 roku kosztował 197 000 jenów za dwie osoby, z podatkiem i serwisem, i nie był już dostępny. Oferta obowiązuje do 31 sierpnia 2027 roku, tylko dla dorosłych.

Penthouse we Flower Palace zajmuje 4F, ma 113 m², a wchodzi się do niego schodami z 3F. Jeśli schody są problemem, omiń Comfy Lodge i Restful Cottage, drewnianą parę z 1906 roku: nie ma tam wind. Forest Wing, z 1960 roku, to budynek nowoczesny.

Każdy ze 120 pokoi ma wannę zasilaną z gorącego źródła wioski.

W Flower Palace pokoje nie mają numerów. Mają kwiaty, aż po klucz.

Piątek, 19:00

Kolacja pod 636 malowanymi roślinami

Main Dining Room działa od 1930 roku. Spójrz w górę: kasetonowy sufit, wysoki na 6 m, mieści 636 obrazów japońskich roślin alpejskich. Kolacja jest francuska, od 17:30 do 20:30, ostatnie zamówienia o 19:30. Zarezerwuj ją razem z pokojem.

Potem Bar Victoria, czynny do dwudziestej drugiej: skórzane fotele klubowe, fortepian, podświetlony bar w głębi sali.

Sobota, 5:00

Gorąca woda przed śniadaniem

Spa jest na 6F w Forest Wing, na samej górze budynku, z widokiem na kalderę Hakone. Otwiera się o piątej rano i zamyka o jedenastej, potem znowu od czternastej do pierwszej w nocy. Jedna zasada, którą trzeba znać: hotel prosi gości z tatuażami, żeby nie korzystali ze wspólnych łaźni ani z basenu.

Potem popływaj. Kryty basen pod Flower Palace to, jak mówi hotel, pierwszy kryty basen hotelowy w Japonii; wypełnia go woda z gorącego źródła o temperaturze ok. 30 °C. On też otwiera się o piątej rano. Śniadanie jest w Main Dining Room, od 7:30 do 10:00.

Sobota, przed południem

Fudżi, czterdzieści minut pod górę

Szlak Sengen zaczyna się za hotelem. Ok. czterdziestu minut pod górę jest punkt widokowy Fuji View Stand, naprzeciw Fudżi. Idź w pogodny poranek. Cała pętla, obok chramu Sengen i w dół do wodospadu Chisuji, zajmuje dwie i pół godziny i ma 373 m podejścia.

Jeśli pada, jedź do Hakone Open-Air Museum, kilka minut taksówką albo koleją górską do stacji Chokoku-no-Mori: 7 ha parku z rzeźbami, 26 prac Henry’ego Moore’a, ponad 300 Picassa. Otwarte od dziewiątej, codziennie przez cały rok. Bilet kosztuje 2000 jenów, online 1800.

Sobota, południe

Lunch w cesarskiej willi

Kikka-so zbudowano w 1895 roku jako willę rodziny cesarskiej w Miyanoshita. W porze lunchu, od dwunastej do piętnastej, podaje kuchnię japońską, nad ogrodem ze stawem, przez który przechodzi czerwony mostek. Zarezerwuj do szesnastej dnia poprzedniego: dom jest otwarty także dla tych, którzy tu nie nocują. Ma też prywatne łaźnie z cyprysu hinoki i oferuje ubieranie w kimono; zapytaj konsjerża. W weekendy lunch podaje też Main Dining Room, z tą samą zasadą rezerwacji.

Popołudnie spędź pod Flower Palace. Muzeum hotelu jest tam bezpłatne, a jego audioprzewodnik, opowiadany głosami założyciela, Sennosuke Yamaguchiego, i Shozo Yamaguchiego, który zaprojektował Flower Palace, trwa 45 minut i kosztuje 500 jenów. Potem szarlotka w Lounge, czynnym do 17:30. Na kolację spróbuj Cascade, sali bankietowej z 1920 roku z witrażowymi ścianami, gdzie kuchnia gotuje według dawnych zachodnich przepisów hotelu.

Niedziela, przed 11:00

Ogród, a potem piekarnia

Wymeldowanie do jedenastej. Najpierw obejdź ogród: 1,6 ha, piętnaście do dwudziestu minut spacerem. Klony przebarwiają się zwykle od połowy do końca listopada; wiśnie kwitną od początku do połowy kwietnia.

Ostatni przystanek to Picot, piekarnia hotelu przy drodze nr 1, otwarta od ósmej: bułka z curry na pociąg, chleb z rodzynkami, szarlotka do zabrania do domu. Jeśli jest czas, usiądź: do czternastej Picot podaje zestaw brunchowy za 2500 jenów. Hotel-mae, gdzie w piątek wysadził cię autobus, jest dwie minuty od drzwi.