Wolfgat

Stół

Siedem dań, zebranych dla dwudziestu

Wolfgat to restauracja na dwadzieścia miejsc w Paternosterze, na Zachodnim Wybrzeżu RPA, ok. dwóch godzin na północ od Kapsztadu. Szefem kuchni jest Kobus van der Merwe, a menu jest jego: siedem dań ze Strandveldu, czyli brzegu i nadmorskich zarośli Zachodniego Wybrzeża. Głównie ryby i owoce morza, do tego veldkos (dzikie rośliny z veldu), zioła, wodorosty z sadzawek, które zostawia odpływ, i to, co da ogród.

Część z tego przygotowuje się tygodniami. Część, jak mówi restauracja, zbiera się w dniu posiłku, dokładnie dla tylu osób, ile zarezerwowało. Na turę przyjmuje dwadzieścia osób i w dniu posiłku menu nie zmienia. Nie pokazuje zdjęć sali i nie wymienia żadnego stolika, więc nie ma miejsca, o które warto prosić. Rezerwujesz turę.

Na stronie rezerwacji pytanie o dietę stawia wprost, pod nagłówkiem: „Wymagania dietetyczne? Przyjeżdżasz nad morze”. W większości dań spodziewaj się morza. W sezonie w niektórych jest jagnięcina albo dziczyzna: jeśli nie jesz ani jednego, ani drugiego, powiedz o tym przy rezerwacji.

Część lunchu, mówi restauracja, zbiera się w dniu posiłku, dokładnie dla tylu osób, ile zarezerwowało.

Książka restauracji, „Wolfgat: Sketches of the Strandveld”, 256 stron tekstu Van der Merwego i zdjęć Jaca de Villiersa, idzie rytmem menu degustacyjnego: najpierw chleb i przekąski, potem przystawki, danie główne, deser. Pokazuje, na co można liczyć. Hodowana ostryga z zatoki Saldanha, pieczona w muszli nad rozżarzonymi węglami i polewana winem musującym z Przylądka. Veldkool, dzika zielenina, której krótki sezon wypada pod koniec pory deszczowej, w lipcu i sierpniu, czyli tamtejszą zimą, podawana na trzy sposoby: marynowana, blanszowana i opalana w żarze. Rozdział o wodorostach zaczyna się od zdania o odpływie jako spiżarni.

Van der Merwe także maluje. Do limitowanych wydań książki dołączone są jego akryle. Chef’s Edition, 26 egzemplarzy po 10 000 randów, obejmuje też menu degustacyjne dla dwojga, w terminie, który restauracja może zaproponować.

Pod podłogą

Jaskinia zwana Wolfgat

Restauracja wzięła nazwę od jaskini pod nią. Archeolog John Parkington, którego cytuje restauracja, opisuje dużą komorę pod nietypowo dużą płytą kalkretu, czyli scementowanego piasku tego wybrzeża; najpewniej wydrążył ją podziemny strumień, który wypłukał spod płyty miększy piasek.

Podczas pierwszych badań znaleziono ceramikę i kości owiec z bliżej nieokreślonego momentu ostatnich dwóch tysięcy lat, a także muszle morskie, skorupy strusich jaj, paciorki i kamienne narzędzia. Przypuszcza się, że pod spodem leżą zasypane paleniska. Miejscowa legenda mówi, że korytarze biegną kilometrami w głąb lądu, aż do rezerwatu Cape Columbine.

Nie zobaczysz jej. Po badaniu, jak podaje książka, wąskie wejście zamknięto kamieniami i gliną, dla bezpieczeństwa i żeby chronić to, co zostało. Jesz nad nią.

Rezerwacja

Dwadzieścia miejsc, 72 godziny

Każdy posiłek jest tu na umówioną godzinę. Prosto z Sampson Street nie wejdziesz. Kluczem do Wolfgat jest kalendarz na jego stronie, prowadzony przez Dineplan. Strona nie podaje, z jakim wyprzedzeniem otwiera się kalendarz, więc zajrzyj tam, gdy tylko znasz daty. Rezerwuj tam i od razu wpłać zaliczkę: rezerwacja nieopłacona w ciągu 72 godzin sama się anuluje. Przy zmianie lub odwołaniu „w ciągu 72 godzin od rezerwacji”, jak pisze restauracja, zaliczka nie wraca; strona nie precyzuje, od czego liczy te godziny, więc w razie wątpliwości zapytaj mailem. Napoje i dodatki płaci się na miejscu.

Menu kosztuje 1750 randów od osoby. Całe towarzystwo zarezerwuj razem, bo stolików zarezerwowanych osobno się nie łączy. O menu wegetariańskie poproś od razu; wegańskiego nie ma. Poważne alergie wpisz w pole uwag, z dużym wyprzedzeniem. Dzieci poniżej 16 lat nie są przyjmowane.

Na stronie nie ma numeru telefonu. Pytania wysyłaj mailem, na adres [email protected]. Jeśli na lunch nie ma miejsc w żaden z dni, które ci pasują, na tej samej stronie można kupić książkę, od 900 randów: bliżej stołu się nie da.

Kapsztad, 150 km

Dwie godziny w górę wybrzeża i ostatni skręt

Jedź tu na lunch: od środy do soboty o 12:30, w niedzielę w południe. Kolacja jest tylko w piątek i w sobotę, o dziewiętnastej, a wtedy wraca się po ciemku. Zaplanuj dzień wokół posiłku: restauracja nie podaje, ile trwa, a siedmiu dań nikt tu nie pogania.

Z centrum Kapsztadu jest ok. 150 km, dwie godziny samochodem, jeśli droga jest pusta; na turę o 12:30 wyjedź najpóźniej o dziesiątej. Z lotniska Cape Town International to ok. 160 km i nadal ok. dwóch godzin. Jedziesz na północ i wjeżdżasz do Paternosteru od strony Vredenburga, drogą R45.

Ostatnie skręty podaje sama restauracja. Na pierwszym skrzyżowaniu w Paternosterze skręć w lewo, w St. Augustine Road. Miń po lewej Paternoster Hotel i Paternoster Lodge. Przy centrum Rooykliphoek skręć w prawo, w Sampson Street. Wolfgat jest ok. 100 m dalej, po prawej: bielony dom nad plażą, którego wiek restauracja szacuje na jakieś 130 lat.